Yurdumuz Türkiye’de bu güne kadar azınlık okullarıyla ilgili bazı araştırmalar yapılmakla beraber, azınlık okullarının Türk eğitim sistemindeki yerini, etkilerini konu alan kapsamlı çalışmaya pek rastlanamamıştır. Özellikle Rum Okullarını ve onun Cumhuriyet dönemindeki çizgilerini işleyen ve ayrıca bu okulları talimatnâme ve müfredat programları yönleriyle de ele alan araştırmalara ihtiyaç olduğu kanaatindeyiz.

Araştırmaya konu olan Türkiye’deki Rum Okullarını kapsamına alan bu çalışmaya, 1996 yılında başlanılmış, daha sonraki yıllarda da buna devam edilmiş ve bazı yeni kaynak ve bilgilerle geliştirilmiştir. Genel çizgileriyle kendine has yönleri ve Türk eğitim görüş ve düşüncesine katkıları olacağı düşünülmektedir. Bu araştırma 2002 yılında yayınlanan İstanbul Rum Okulları adlı çalışmanın devamı ve daha geniş olarak ele alınmışıdır.

Konu ile ilgili ilk kaynaklara ulaşılmaya çalışılmış, değerlendirme ve yorumlarda tarafsızlığa özen gösterilmiştir.

Bu araştırma, Türkiye’deki Rum Okulları ile ilgili birçok konuyu gözler önüne sermektedir. Osmanlı döneminde başlayan, Cumhuriyet Türkiye’sine ulaşan bu okulların etkinlikleri, kuruluş amaçları, yönetim yapıları, öğretim kadrosu ve ders öğretim programları, yurt içi ve yurtdışı bağlantıları ele alınarak günümüzdeki durumları aydınlığa çıkarılmaya çalışılmıştır. Araştırma kısaca, eğitim öğretim politikamızın daha iyi belirlenmesinde katkıda bulunabilir.

Tüm çabalarımıza ve yukarıda özetlemeye çalıştığımız katkılarına rağmen, araştırmamızın kusursuz olduğu söylenemez.

Bu araştırmada yardımlarını gördüğüm T.C. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi müdürü İsa Özkul’a, memurlardan Hilmi Bey, Kadir Aytar, Mustafa Tatlısu, Atilla Bey ile sözleşmeli personel Tahir Sezer’e, Tâlim ve Terbiye Kurulu Başkanı Ramazan Çetindağlı ve başkan yardımcısı Vali Kılıç’a, arşiv şefi Osman Yoldaş, Şef Yılmaz Özmen ve Cehdi Diler’e ve yardımlarını esirgemeyen MEB’lığı Özel Öğretim Kurumları Genel Müdürü Hüseyin Kazburoğlu’na, daire başkanı Mustafa Çandır’a, İstanbul T.C. Başbakanlık Osmanlı Arşivi memurlarından Ömer ve Fuat Recep’e, beni bu araştırmaya özendiren rahmetli hocam, değerli insan Prof. Dr. Nejat Göyünç’e, doktora yeterlik sınavımın ve doçentlik jüri üyelerinden ve konu ile ilgili düşüncelerinden yararlandığım Ankara Üniversitesi öğretim üyelerinden Prof. Dr. Yahya Akyüz’e, bu araştırmada gereken rehberlik ve yardımı esirgemeyen, kaynak toplama ve arşiv belgelerini elde etmede ve yetkililerle yapılan görüşmelerde bana her zaman destek olan, doçentlik sınavımın jüri üyelerinden Afyon Kocatepe Üniversitesi Öğretim Üyelerinden Prof. Dr. Mustafa Ergün’e, Abant İzzet Baysal Üniversitesi öğretim üyesi ve rektör yardımcılarından Prof. Dr. Ali Güler’e teşekkür borçluyum.

Ayrıca, eserin yazılmasında gerek katkılarıyla ve gerekse katlanma güçleriyle yardımcı olan eşim Perihan, oğullarım Kağan ve Orhun Büyükkarcı’ya gönül borcumu ifade etmek isterim.

Kitabın dizgi, dizayn ve baskısında gerekli her türlü çabayı gösteren Ali Ünlü ve diğer değerli elemanlarına teşekkür ederim.

Bu araştırma, genel okuyucudan daha çok, başta Üniversiteler olmak üzere DPT ve Millî Eğitim vb. kurumlar için bir başvuru kitabı olarak düşünülmüş ve yazılmıştır.

 Prof. Dr. Süleyman Büyükkarcı